Atas
nama resah
Dari
pada aku corat coret kertas
Hanya
jadi sampah tak bermutu
.....
Ku
coba uraikan kata
Dari
keping keping perasaan
Mulai
dari A
Hingga
Z pada alfabhet
....
Begitu
rumit keping keping itu
Hingga
aku tak tau mana yang dahulu
....
Ku
ambil satu satu
Dari
keping keping itu
Bagaikan
Puzzle mainan
Akankah
ku dapati satu keyakinan
....
Ini
tentangmu
Wajah
manis berbalut hijab
....
Tak
berlebihan aku kagumimu
Kelembutan
tutur mu
Kesederhanaan
alun langkahmu
Buatku
merinding
...
Bukan
ku takut
Justru
aku kagum, betapa bernilainya kamu
....
Aku
bertanya pada alam
Kenapa
bukan dari dulu
Kenapa
baru kini
Dikala
sudah tak mungkin.
(che
: sajak2 diantara diam, 24 peb 2015 )

Post a Comment